Nog meer beestjes? Inzet natuurlijke vijanden in sierteelt vraagt om andere mindset.

Voor het online platform Into Green schreef ik een artikel over de inzet van natuurlijke vijanden voor de bestrijding van plaaginsecten in de sierteelt.

Foto: Entocare

Het intensieve gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen heeft bijgedragen aan een sterke afname van biodiversiteit en de vervuiling van bodem en water. Daardoor hebben meer en meer wetenschappers, boeren, kwekers en interieurbeplanters aandacht voor alternatieve gewasbeschermingsmiddelen. Biologische bestrijding wordt steeds vaker ingezet voor het beschermen van planten. Dat kan op verschillende manieren: met biologisch afbreekbare poeders en vloeistoffen, of (nog natuurlijker:) door de inzet van natuurlijke vijanden van plaaginsecten. Daarmee creëer je een natuurlijke balans in de mini-biotopen van bijvoorbeeld binnentuinen. In dit artikel zullen we de inzet van natuurlijke vijanden in de interieurbeplanting onder de loep nemen. Er zijn nadelen, maar die zijn grotendeels te ondervangen door een andere ‘mindset’ ten opzichte van bestrijding. Lees verder

Advertisements
Posted in Freelance opdracht Marjolein, Into Green, Planten | Tagged , , , , , | Leave a comment

Nieuwe opdracht: campagne voor Lokale Bloemetjes

Foto: Pixaby

Sarai Bar-El kweekt lokale, gifvrije bloemen in Amsterdam. Haar bedrijf heet Lokale Bloemetjes. Sarai wil veel meer dan alleen bloemen verkopen. Ze strijd voor een wereld zonder gif en een schone bloemenbranche. Daarom is Lokale Bloemetjes een crowdfunding gestart. En ze vroeg mij om de tekst te schrijven voor deze campagne. 

Wil jij overal in Nederland gifvrije bloemen kunnen kopen? Steun dan Sarai en haar Lokale Bloemetjes met een donatie! Ik ben er trots op dat ik met deze opdracht een bijdrage heb geleverd aan een gifvrije wereld.

Posted in Freelance opdracht Marjolein, hoop, Inspirerend, Stadslandbouw | Tagged , , | Leave a comment

Als ik niet naar het bos kan, komt het bos maar naar mij

Deze column verscheen eerder in het online magazine Into Green.

Iedereen houdt van de natuur. Zelfs de mensen die beweren geen natuurmens te zijn, verlangen onbewust naar een natuurlijke omgeving. Je schijnt er rustig en gelukkig van te worden. Dit verschijnsel heet in het Engels biophilia: “de liefde voor leven of levende systemen”. Of, zoals Edward O. Wilson het omschrijft in zijn boek “Biophilia”: “The urge to affiliate with other forms of life”. Het idee is dat de aanwezigheid van planten en andere vormen van leven voor onze voorouders een signaal was voor voedsel, water en beschutting. Dat gevoel zit nog steeds in onze hersenen ingebakken en daarom blijven we zoeken naar een groene omgeving.

Hoh_Rainforest-1024x516

Hoh Rainforest, Washington State USA (Foto: wikipedia)

Mij hoef je niet te vertellen dat ik van de natuur houd. Ik wist als kind al dat ik liever buiten loop dan binnen zit. Ik groeide op in een bos en verlang al mijn halve leven terug naar de bomen, de stilte, de vogels en de eekhoorns. Maar studeren en werken doe je over het algemeen in een grote stad. Dus vanaf mijn achttiende werd ik een stedeling. Sindsdien hoor ik meer auto’s dan vogels en zie ik meer stenen dan bomen. Ik ben niet de enige: de United Nations berekende in 2014 dat ongeveer 54% van de wereldbevolking in een stad woont. En dat aantal groeit elk jaar. Het grootste deel van de mensen op aarde heeft geen natuur naast zijn huis. We moeten dus iets anders verzinnen om rustig en gelukkig te worden. Als het bos niet naar mij komt, dan haal ik het bos wel in huis!

Onderzoeken wijzen uit dat we ons gelukkiger voelen als we planten in gebouwen zetten. In kantoren worden werknemers productiever en creatiever naast een groene wand, in scholen kunnen kinderen zich beter concentreren met planten in de klas en in ziekenhuizen ervaren mensen minder stress als ze moeten wachten in een ruimte gevuld met planten. Multinational Amazon vulde haar nieuwe kantoor in Seattle met maar liefst 40.000 planten. Er is daarnaast nog plek voor achthonderd gelukkige werknemers, die volgens Amazon een groene boost krijgen en helemaal kunnen opladen in hun nieuwe hoofdkwartier. Wanneer je door het gebouw loopt, krijg je het gevoel dat je in een regenwoud bent, inclusief indrukwekkende waterval en een 16 meter hoge boom. Kosten: vier miljard dollar.

Daar zijn mijn huis en mijn budget helaas net iets te klein voor. Gelukkig heb ik een plekje gevonden in de stad met uitzicht op een vijver, twee oude eikenbomen, een hoop wilgen en een kudde grazende schapen. En als ik om me heen kijk, naar alle planten in het huis en de druivenranken en fruitbomen in de tuin, dan is het toch gelukt om een klein stukje van mijn geliefde bos naar mijn stadse huis te krijgen.

Posted in Column Into Greeen, Freelance opdracht Marjolein, Into Green, Planten, Uncategorized | Tagged , , , | Leave a comment

Hoe planten floreren: de voordelen van gezond bodemleven in potgrond

Voor Into Green schreef ik een artikel over het belang van gezond bodemleven, ook in de potgrond.

Men zegt dat we meer weten over het heelal dan over de bodem onder onze voeten. Maar gelukkig komt daar langzamerhand verandering in. In een gezonde bodem wemelt het van het leven. Er wonen kleine diertjes als wormen en pissebedden, maar ook micro-organismen als schimmels en bacteriën. Samen met de planten vormen zij een complex ecosysteem waarin alle organismen een functie hebben en elkaar ondersteunen. Potplanten staan er alleen voor, want de meeste potgrond is gesteriliseerd en bevat daardoor veel minder bodemleven. Uit onderzoek en de praktijk blijkt dat het stimuleren van bodemleven in de potgrond veel voordelen oplevert voor planten. Lees verder

flower-2560091_1920

Foto: Pixaby

Posted in Bodemleven, Freelance opdracht Marjolein, Into Green, Planten | Tagged , , , , , | Leave a comment

Tien tips voor het aanleggen van een voedselbos

Vandaag publiceerde Down to Earth Magazine, het tijdschrift van Milieudefensie, mijn artikel “Tien tips voor het aanleggen van een voedselbos“.

Foto: John Vermeer – Brabantse Milieufederatie

“Voedselbossen zijn hip, en dat is maar goed ook. Want de landbouw zoals we die kennen, is aan vernieuwing toe. Met een voedselbos produceer je noten, fruit en andere eetbare gewassen, terwijl je ondertussen de bodem en de biodiversiteit herstelt. Wil jij een voedselbos in je omgeving aanleggen? Marjolein Bezemer, community manager voor het Platform Voedselbossen Brabant, vraagt Wouter van Eck van Food Forest Ketelbroek en John Vermeer van de Brabantse Milieufederatie wat je moet weten. Met deze tien tips maak je een goede start.” Lees verder

Posted in Freelance opdracht Marjolein, Herstellende landbouw, Uncategorized, Voedselbossen | Tagged , , , , , | Leave a comment

Hoe houd je hoop in de transitie naar een duurzame wereld?

Foto: Pixabay

OneWorld publiceerde onlangs mijn artikel “Hoe houd je hoop in de transitie naar een duurzame wereld”?

Wat we nodig hebben, is een positieve kijk op een veranderende wereld. Maar er zijn zoveel negatieve nieuwsberichten, trage regeringen en burgers die de noodzaak van een transitie niet onderkennen. Toch zijn er mensen die ondanks alles doorgaan met hun strijd voor een betere wereld. Hoe houden zij dat vol, ondanks tegenslagen en tegenwerking? Hoe koesteren zij hun hoop?  Ik vroeg het vier mensen die dagelijks werken aan het herstel van de aarde: John Dennis Liu, Nora van der Hoeven, Fogelina Cuperus en Joel Salatin.

Posted in Freelance opdracht Marjolein, hoop, Inspirerend, OneWorld | Tagged , , | Leave a comment

De gieter als moordwapen

Deze column verscheen eerder in het online magazine Into Green.

Foto: Pixaby

Natuurlijk hou ik van planten. Het liefst maak ik van mijn huis een urban jungle. Maar ergens gaat er steeds iets mis: bruine blaadjes, treurige knoppen, geknakte stengels. Herkenbaar? Je hebt de beste intenties om die prachtige Yucca in leven te houden. Je praat met je Graslelie, je vertroetelt je Sanseveria. Maar in al je enthousiasme leggen die mooie binnenplanten telkens binnen een paar maanden het loodje. Persoonlijk vraag ik me dan altijd af: “Hoe kan dit? Ik heb toch genoeg water gegeven?” Aha! Daar bleek dus meteen het antwoord te liggen: de belangrijkste doodsoorzaak van kamerplanten is Te Veel Water.

De tuincentra verdienen er goed aan, want ik ga elke keer weer terug voor een nieuw plantje. Maar thuis zet ik die arme plant meteen weer met zijn voeten in het water. Te veel water doet de wortels rotten, zorgt voor een groei aan ongewenste bacteriën en schimmels en geeft uiteindelijk een stank waar je niet op zit te wachten. Aan de instructies op het kleine kaartje dat je bij de plant krijgt, heb je ook weinig. Daar staat een gieter op met 1, 2 of 3 druppels. Maar hoeveel is 1 druppel? Ik moet op gieterles!

Het is natuurlijk wel een beetje maf dat we in de vensterbank zowel planten hebben die in de woestijn voorkomen, als planten die het goed doen in de Amazone. Dus de eerste les is: geef je ze allemaal dezelfde hoeveelheid water, dan zal er altijd eentje bij zijn die daar niet van houdt. En ook verraderlijk: de symptomen van verdrinking zijn hetzelfde als die van verdroging. Niet zo gek dus dat iedere fervente gieteraar denkt de verzopen plant een plezier te doen met nog meer water.

Ik doe wat online research en ineens lees ik iets waar ik wat mee kan: “Je moet de plant zoveel water geven als de grond kan opnemen”. Eureka! Als je de plant in de kweekpot laat zitten, kan je die optillen om te zien of er water onderin de pot ligt. En er is nog een handig hulpmiddeltje: de watermeter. Daarmee zie je of je teveel geeft.

Mocht je onverhoopt toch nog schade aanrichten met je ongebreidelde watermanagement, dan kun je je toevlucht zoeken in de categorie Onverwoestbare Planten. Deze planten krijg je (bijna) onmogelijk stuk: de Zamioculcas is geen veeleisende plant. Hij doet het goed in licht of donker. En hij houdt van droogte, dus let op: geef deze plant in de winter maar eens per 2 tot 4 weken water en in de zomer elke week. De grond moet eerst opdrogen voordat je weer water geeft. De Aspidistra wil een licht vochtige grond maar geen plas water onderin de pot. Check dus altijd even of je teveel hebt gegeven.

Vooralsnog gaat het goed met mijn huiskamerjungle. Geen overstromingen in de potten, geen hangende blaadjes. Maar voor de zekerheid ga ik toch een watermeter halen. En dan neem ik meteen maar een cactus mee.

Posted in Freelance opdracht Marjolein, Into Green, Planten, Uncategorized | Tagged , , , , | Leave a comment